ขยายหน้าจอ
  • 3301เข้าชม
  • 0ตอบกลับ

ลมสุริยะ [คัดลอกลิงค์]

ถอยกลับ ถัดไป
ออฟไลน์karminsc
 

                     ลมสุริยะ (ภาษาอังกฤษ: solar wind) คือ กระแสของอนุภาคประจุไฟฟ้าที่ถูกปล่อยออกมาจากชั้นบรรยากาศชั้นนอกของดวงอาทิตย์สู่อวกาศ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยอิเล็กตรอนและโปรตอน ซึ่งมีพลังงานเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 10-100 eV กระแสอนุภาคเหล่านี้มีอุณหภูมิและความเร็วที่แตกต่างกันออกไปตามช่วงเวลา กระแสอนุภาคจะหลุดออกพ้นจากแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์ได้เนื่องจากมีพลังงานจลน์และอุณหภูมิโคโรนาที่สูงมาก
ลมสุริยะทำให้เกิดเฮลิโอสเฟียร์ คือฟองอากาศขนาดใหญ่ในมวลสารระหว่างดาวที่ครอบคลุมระบบสุริยะเอาไว้ ลมสุริยะยังทำให้เกิดปรากฏการณ์อื่นที่เกี่ยวข้องได้แก่ พายุแม่เหล็กโลก (geomagnetic storm) ซึ่งเป็นต้นเหตุทำให้ไฟฟ้าบนโลกใช้การไม่ได้บางครั้งบางคราว, ออโรรา (หรือปรากฏการณ์แสงเหนือ-แสงใต้) และหางพลาสมาของดาวหางที่จะชี้ออกไปจากดวงอาทิตย์เสมอ




ส่วนประกอบของลมสุริยะ
ลมสุริยะประกอบด้วยอิเล็กตรอนและโปรตอน อาจมีไอออนหนักรวมอยู่บ้างเล็กน้อย ลมสุริยะถูกปล่อยออกมาจากชั้นบรรยากาศโคโรนาของดวงอาทิตย์อย่างต่อเนื่อง ความเร็วของลมสุริยะมีขนาดตั้งแต่ 200 ถึง 889 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยเฉลี่ยประมาณ 400 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความเร็วนี้เทียบได้กับอนุภาคเคลื่อนที่จากเมือง Knoxville ไปเมือง Memphis ภายในเวลาน้อยกว่า 2 วินาที ลมนี้ทำให้เกิดการสูญหายของมวลมากกว่า 1 ล้านตันต่อวินาที แม้ว่าจะดูเป็นปริมาณที่มาก แต่เมื่อเทียบกับมวลของดวงอาทิตย์ทั้งหมดก็ถือว่าน้อยมาก

ผลกระทบของลมสุริยะดาวเคราะห์
ดาวพุธ

ดาวเคราะห์ที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด ต้องทนทานต่อการเผาไหม้จากลมสุริยะเป็นอย่างมาก บางครั้งชั้นบรรยากาศซึ่งมีลักษณะคล้ายดวงจันทร์ของโลกอาจจะถูกปัดกวาดออกไป ทำให้ผิวของดาวถูกอาบไปด้วยการแผ่รังสีจากดวงอาทิตย์อย่างเต็มที่

ดาวศุกร์

ดาวเคราะห์ที่ถึงแม้จะอยู่ใกล้กับโลกของเรา แต่ก็มีชั้นบรรยากาศที่หนากว่าโลกของเราถึง 100 เท่า เครื่องตรวจวัดอวกาศที่ทันสมัยค้นพบว่าหางซึ่งมีลักษณะคล้ายดาวหางที่ยืดออกมาสู่วงโคจรของโลกนั้น ก็คือ เมฆที่ถูกชะล้างออกมาโดยลมสุริยะนั่นเอง (Grünwaldt 1997)

ดาวอังคาร

ดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่กว่าดาวพุธ และอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ถึง 4 เท่าเมื่อเทียบกับดาวพุธ  ก็ยังถูกกัดเซาะโดยลมสุริยะ และมีชั้นบรรยากาศที่บางกว่าโลกถึง 100 เท่า

โลก

ลมสุริยะมีอิทธิพลต่อดาวเคราะห์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่มีกิจกรรมบนดวงอาทิตย์มาก (active Sun) หรือช่วงที่มีจุดมืดบนดวงอาทิตย์มากที่สุด (sunspot maximum)  เมื่อลมสุริยะมีความแรงมากๆ จะสามารถประทุออกมาเป็น flares และ coronal mass ejections  ลมสุริยะยังมีผลกระทบต่อชั้นไอโอโนสเฟียร์ของโลก สนามแม่เหล็กของโลกปรากฎการณ์แสงเหนือ-แสงใต้ (aurora) และระบบการติดต่อสื่อสาร ตัวอย่างเช่น การประทุของอนุภาคจาก CME (coronal mass ejection) ที่ Solar and Heliospheric  Observatory (SOHO) ตรวจจับได้ 5 วันก่อนที่จะเป็นอันตรายต่อดาวเทียมสื่อสาร Telstar 401 ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2540

ผลกระทบต่อสภาพอวกาศ
ลมสุริยะทำให้รูปร่างของสนามแม่เหล็กของโลกเปลี่ยนไป และการกระแปรปรวน (fluctuation) ของความเร็ว ความหนาแน่น ทิศทาง ของลมสุริยะยังส่งผลต่อสภาพแวดล้อมของอวกาศอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น ระดับขั้นของการแผ่รังสีของไอออนและการแทรกสอดของคลื่นวิทยุจะถูกทำให้เปลี่ยนค่าจากระดับร้อยๆ ไปเป็นระดับพันๆ ได้ นอกจากนี้ รูปร่างและตำแหน่งของ magnetopause และ bow shock  ก็จะถูกเปลี่ยนแปลง ณ ระดับรัศมีโลกที่ต่างๆ ได้อีกด้วย ซึ่งปรากฏการณ์เปล่านี้รวมแล้วเรียกว่าสภาพอวกาศ (Space weather)



ขอขอบคุณเนื้อหาจาก thaispaceweather
สวัสดีครับ ขอต้อนรับเข้าสู่ karmins.com ครับ
กล่องตอบกลับด่วน
จำกัด255 ตัวอักษร
กรุณาใช้ข้อความที่สุภาพ คุณสามารถบันทึกฉบับร่างได้
 
ถอยกลับ ถัดไป